Χωρίς εποχή

Σιωπηλή, η βροχή ξεπλένει το καλοκαίρι.
Κι όμως δεν είναι φθινόπωρο.
Πέφτουν φύλλα
που τα παίρνει ο άνεμος;

Ο ήλιος μένει
κοντά σου όλο και λιγότερο.
Μα δεν πεθαίνει.

Πεθαίνει στο πρόσωπο,
μα μέσα σου ζει ακόμα.

Κι ανάβει την κίτρινη ελπίδα
πως πίσω απ’ τον ορίζοντα
έρχεται η άνοιξη.

Ο χειμώνας ψάχνει τόπο,
ψάχνει χρόνο, χρώμα…